Go, celebrate the gift of life!

You are currently browsing the Shooting Life category.

Back to the Barrio

IMG_9380
A serene morning scene in the countryside: mothers washing clothes outdoors, children dipping in the stream, the sun peeking through foliage. Life goes on at a slow pace. I hope for many days as simple as this.

Posted 4 years ago at 6:32 pm.

47 comments

And the Journey Begins #11


It can’t get any more inviting than this bench where I wish I’m seated on right now with a friend, spending lazy days and quiet moments, taking in the afternoon sunset, or sharing hundreds of stories, even nonsense ones. Ahh, but life today seems to be getting more complicated. We get too caught up in our lives and in our responsibilities that we sometimes don’t notice there might just be a friend who needs a warm hug and a few silent but meaningful moments with us.

I’ll sit on a bench like that one of these days. I’ll wait for you. You don’t have to bring anything, just your old self.

Posted 6 years, 6 months ago at 7:17 pm.

76 comments

Bisperas ng Pasko ng Batang Lansangan


madalas, mahimbing ang mundo at hindi pansin ang sipag ng isang musmos sa lansangan.

hindi pa man isinisilang ang araw,
gising na siya’t nilalambat na ng kanyang mga daliri
ang kanina pa makukulit na langaw.

ang kanyang mga butuhang daliri
paminsan-minsang sinasapo
ang sikmurang umuungol sa hapdi.

agahan: sinimulan na niyang kumayod—
nag-usisa sa mga kalawanging basurahan,
munting minerong sabik sa mailap ng yaman.

tanghalian: sa palengke tumakbo
nag-alok ng serbisyo,
“ale, mama, ako na po ang magbubuhat ng bayong ninyo.”

hapunan: tinungo ang karinderya,
sa amoy ng pagkain nagdiwang ang ilong niya, at nilunod pansamantala
ng mabangong amoy ang ungol ng kanyang sikmura.

sumilip sa loob, inaninag ang mga aninong busog ang tiyan
at pinangarap na sana’y tumagos ang sarili sa salamin
na nasa pagitan niya at ng mesang hitik sa laman.

bigo at walang nakuha ni latak ng pinagkainan,
kaya’t balik basurahan
nanimot ng mga mumo at buto na kung di panis ay pinagsawaan

gabi, bisperas ng pasko, bago matapos ang misa de gallo,
muli ay inangkin niya ang munting espasyo;
muli ay itinayo niya ang kanyang bahay sa malamig na semento—
langit ang bubungan
at ang mga dingding, walang hangganan.

abalang-abala sa pangangaroling ang ibang bata,
ang hangin, kung hindi amoy hamon ay amoy pulbura,
inilatag ng musmos ang pagal na katawan sa malamig na kalsada.

sa di kalayuan, may mga bahay na pinagpala—
may nagkikindatang mga ilaw na nagpapanggap na mga tala
at may mga mesang sa dami ng noche buena ay di magkanda-ugaga.

ngumiti ang musmos at masayang ipinikit ang mga mata.
bukas, araw ng pasko, tiyak nang may pagkain siya:
nasa loob ito ng itim na bag ni santa.

Posted 6 years, 8 months ago at 11:53 am.

53 comments

Homebound


There is something about going home, something about it that simply fills me. So this Christmas I am letting my heart lead the way….

———-
Photo is a repost.

Posted 6 years, 8 months ago at 3:35 pm.

51 comments

And The Journey Begins #8


We know it very well like the palm of our hands—our way home. But each of our journey back home is a completely different experience.

Posted 6 years, 9 months ago at 9:52 am.

36 comments